Day After
ห่างหายไปจากการอัพไดอารี่พักใหญ่ ๆ วันนี้ขออัพเดตแบบรวมมิตร รวมฮิตนะคะ
พลทหารบอกว่า รูปนี้ผู้พันงามหลาย ไม่ได้ ๆ ผู้พันต้องเอาลงได เพื่อยืนยันว่า สาววัย 30 ต้น ๆ แถมลุกหนึ่ง ก็งามได้นะคะ พลทหารขา
Nov 21 ,2007
อากาศกำลังดีไม่หนาวจนเกินไป พาน้องแซมไปคลาสที่ gymboree ตอนนี้น้องแซมอยู่รุ่น Level 4 อายุประมาณ 16-22 เดือน ส่วนใหญ่เป็นเด็กผู้หญิงเหมือนกัน น้องแซมดูสนุกสนาน เล่นกะเค้าไปทั่ว เด็กบางคนก็เล่นด้วย แต่บางคนก็ไม่เล่นด้วย
มีเด็กลุกครึ่งเมกัน ฟิลิปปินส์คนนึงชื่อ ไซม่อน หน้าตาน่ารัก แต่ขี้อาย นาส่งแซมไปเล่นด้วย ด้วยความที่คิดว่าแม่เค้าก็เอเชียเหมือนเรา คงยินดีและแฮปปี้ที่แซมไปเล่นกะเค้า ไป ๆ มา ๆ เหมือนเค้าค่อนข้างหวงลูก ไม่อยากให้เล่นกะใคร แถมมีบอกอีกว่า เค้าไม่อยากให้ลุกเค้าอารมณ์เสีย เพราะไม่ดีต่อสุขภาพ จึงให้เล่นของเล่นคนเดียว และหากเป็นไปได้อย่าให้แซม แย่งของเล่นจากมือไซม่อน นาก็อึ้งทึ่งไปเลย คือน้องก็เด็กมาก ๆ แล้วเรื่องแย่งของเล่นก็ปกติ สำหรับเด็กวัยนี้ หลัง ๆ นาเลยจับแซมแยกออกมา ไม่ต้องเล่นด้วยกันแล้ว เซ็งต่อข้อจำกัด ไปหาเล่นกะเด้กฝรั่งดีกว่า ไม่เรื่องมาก มากเรื่องดี
คืนวันที่ 21 Nov ,2007 มีนัดกะเพื่อนสาว คุณนายสังข์ไป lady night ผับแถวบ้าน เกือบจะสนุก ถ้าไม่ติดว่าคนเยอะแล้วคุณนายหนีบเพื่อนอีกคนไป นาเองก็ดีดเด้นแด๊นซ์ไปตามเรื่อง หากใครผ่านไปเห็นตอนนั้น คงนึกว่าผีตานีโดนข้าวสารแสก อิอิ
หนุ่มมาขอเต้นด้วยสองสามคน ก็ไม่อยากขัดศรัทธาไปแด๊นซ์กะเค้าซะงั้น จริง ๆ แล้วนาเองไม่ถือตัว เต้นก็เต้น แต่ถ้ามาแตะมาจับหรือมือปลาหมึก รับรองนาจะถีบให้กระเด็นน่ะ เสียศักดิ์ศรีหญิงไทยหมด นะคะ ขอสักนิดมีห่วงศักดิ์ศรีด้วย
เต้นไปเต้นมาเหลือบไปเจอคนหน้าตาคุ้น ตอนแรกพยายามมองก่อนว่า พี่ชายวิคมาหรือเปล่า เพราะเดี๋ยวได้เกิดการเข้าใจผิดแล้ว ดั๊นโทรไปฟ้องวิค นาเองจะแย่เอา คราหน้าจะอด แต่ไม่ใช่ดันเป็นคนอื่นหน้าคล้าย ๆ
มีเจอคนเกือบรู้จัก แวะมาทักทายตามประสา แถมชวนไปดินเนอร์ด้วยวันศุกร์ตอนเย็นที่ร้านที่นาทำงานอยู่ นาเองไม่สามารถ กลัวสามีกระทืบเลยตอบเลี่ยง ๆ แบบแบ่งรับแบ่งสู้ ไม่อยากหักหาญน้ำใจกัน ยังไงก็ลุกค้า
มีขำตรงก่อนเข้ามีตรวจบัตร นาแอบแซวคนตรวจว่า อายุเท่าไหร่ถึงเข้าได้คะ เค้าบอกว่าต้อง 21 ปี นาเลยบอกว่า โอ้วดีใจจังค่ะ หนูเพิ่งครบ 21 เมื่อวาน คนตรวจอมยิ้ม แต่พอเห็นบัตรแล้วปีเกิดว่า 1977 คนตรวจหันมามองแล้วทำหน้าประมาณว่า อีนี่ตอแหลนี่หว่า ฮ่า ๆ
Nov 22,2007 ปีนี้วิคต้องไปส่งจดหมายด่วน 2-3 ชั่วโมง หน้าที่ทำอาหาร จัดการไก่งวงตกอยู่ที่นา รวมทั้งเลี้ยงลุกด้วย ยุ๊งยุ่งเป็นยุงตีกัน แต่พอสามีกลับมาก็รับประทานอาหาร สามคนพ่อแม่ลุก เล็กๆ แต่อบอุ่นมากกว่าปีก่อนที่ พ่อแม่พี่น้องสามีมากันมากมาย ต่างคนต่างอัดบุหรี่กันเหมือนกับว่า บุหรี่จะหมดไปจากโลกนี้ในวันรุ่งขึ้น
วิคบอกว่า ปีหน้าถ้าแค่เราสามคน ไม่ต้องทำหรอกเนอะ ไปหากินนอกบ้านดีกว่า ไม่ต้องเหนื่อย ไม่ต้องล้างด้วย สบายดี เข้าท่าความคิดดีมาก ๆ นาชอบ
Nov 23,2007 วิคต้องไปทำงานเหมือนเดิม เข้าตอน 9.30 am ทำให้นาพอมีเวลาบ้าง ก่อนวิคไป เวลานั่นคือ เวลาช้อปปิ้ง บอกวิคว่าปลุกฉันก่อนตีสี่นะ จะไปช้อป พอถึงเวลาจริง ๆ เออวิคมันปลุกจริง ๆ ได้ยินแล้วแต่ยังไม่อยากตื่น นาฬิกาปลุกรุ่นนี้ ก็ทั้งเรียก ทั้งเขย่า ไล่ตูอยู่นั่นแหละ สุดท้าย ตื่นค่ะหลังตีสี่นิดหน่อยเพราะทนไม่ไหว สามีปลุกจัง
อาบน้ำแต่งตัวเก๋สุด เดินออกจากบ้าน กรี๊ด ๆ หิมะตก อ้าวเข้าไปหาเสื้อกันหนาว ถุงมือ หมวก แล้วก็ทำการขูดหิมะที่รถก่อน กว่าจะได้ออกจากบ้านปาไป ตีสี่สี่สิบน่ะ ไปถึง Kohls โอ้วคนเยอะมาก ๆ คนรอจ่ายเงินร่วมร้อยคนได้ ตายละ ฉันพึ่งมาถึงยังไม่ได้ซื้ออะไรสักชิ้นนึงแถมรถเข็นช้อปปิ้งก็หมด ใครหอบได้แค่ไหนก็หอบกันเอง หลาย ๆ คนต้องเอารถเข็นลุกมาใส่ของแทน
แต่ด้วยความที่มาแล้วก็สามารถค่ะ หยิบของที่จ้องไว้นาน อยากได้แต่รอตอนลดราคา แล้ววันนี้ 40% + คูปองส่วนลดอีก 15% ของใช้ไม่ต้องห่วง นาไม่ซื้อ ได้เป็นเสื้อผ้า น้ำหอม เครื่องประดับ อิอิ ได้เฉพาะของตัวเองเพราะเสื้อผ้ารองเท้าแซมมีเยอะแล้วพอเพียงแล้ว ของวิคก็มากมาย ไม่ต้องไปห่วงเค้า จากนั้นไปหาที่จ่ายเงิน เดินอยู่สิบนาที หาหางแถวไม่เจอ เดินวนไปรอบ ๆ ห้าง สุดท้ายไปเจอหางแถวอยู่หน้าเครื่องแคชเชียร์ตรงทางออกพอดี ตอนนั้นคนรอจ่ายประมาณ > 100 คนได้ นาเองไปยืนแป๊บนึง แล้วก็ถอดใจไม่ไหวแล้วนานมาก ๆ แถวไม่ค่อยขยับเลย
สุดท้ายเกือบจะวางของแล้วกลับบ้านแต่เหลือบไปเห็น ตรงแผนกจิวเวอรี่คนน้อยมาก ๆ เราน่าจะได้จ่ายเงินตรงนั้น ไปถึงสรุปว่าเค้าแจกบัตรคิว และต้องซื้อสินค้าในแผนกจิวเวอรี่เท่านั้น หรือมีอย่างอื่นด้วยเล้ก ๆ น้อย ๆ ถึงจ่ายได้ หลายคนหอบของพะรุงพะรัง ถ้วยชามกะละมังหมอนมุ้ง (เขียนเวอร์ไปนิดนึงนะคะ) เค้าไม่รับจ่าย นาเองเข้าข่ายเพราะซื้อจิวเวอร์ น้ำหอม,นาฬิกา,เสื้อยืด,ชุดชั้นใน,สร้อยคอ
ไปรับบัตรคิวยืนรอสิบห้านาที พนักงานก็เรียก ๆ ก่อนถึงคิวซะอีก ถึงว่าโชคดีมาก ๆ แอบดีใจที่ได้น้ำหอมของ baby phat มาด้วย ราคาไม่ถุกไม่แพง เพราะได้ลด 30% น่ะ
จากนั้นก็ถ่อสังขารไป macy's เห็นว่าเปิดหกโมงเช้า ก็พอมีเวลา เพราะสามีสั่งว่าให้กลับบ้านก่อน 9.00 am เพราะเค้าต้องไปส่งจดหมาย แอบคิดในใจว่า ทำไมงานไปรษณีย์ใจร้ายจัง ใช้สามีฉันทุกวี่วัน ด่วนพิเศษส่งวันหยุดก็วิค เดย์อาฟเตอร์ แทงกิฟวิ่งก็วิค ไขตู้จดหมายก็วิค แต่วิคบอกว่า ทำไปก็ได้เงินไว้ให้เธอช้อปไง แหม ทำเป็นพูด เงินที่ช้อปปิ้งเนี่ย เงินฉันนะคะเธอขา เพราะฉันก็มีงานประจำทำถึงได้ไม่มากแต่ก็พอเพียง แต่ก็ผลาญใช้ อิอิ
อ้าวไปถึงห้างก็คนเยอะแต่ไม่มากเท่าที่ ๆ แวะไปที่แรก รีบไปร้าน wetseal เพราะมีเสื้อผ้าลดราคาถุกมาก ๆ 3 ตัว $10 เหรียญ สวย ๆ ทั้งน้านเลย ก็ได้มาสมใจ แวะไปวิคเตอร์ซีเคท ก็ได้มาอีก แต่อดกระเป๋าที่เค้าแจกฟรี เพราะซื้อไม่ถึง $60 เหรียญ ช้อปปิ้งเสร็จ หิวน้ำ คอแห้ง แวะไปฟู๊ดแลนด์ โอ้วคนรอซื้อกาแฟกันมากมาย เลยโทรหาสามี บอกว่ากำลังจะกลับเตรียมกาแฟด้วยนะคะ แล้วลุกก็ปลุกแล้วเปลี่ยนไดเปอร์ ป้อนนมแล้วส่งนอนต่อนะ ฉันเหนื่อยเหลือเกิน กลับไปถึงบ้านจะนอนพักเอาแรง ง่ะ มีงี้ด้วยไม่ได้นะคะ ภรรยากิตติมศักดิ์
สามีฟังแล้วก็ ตอบว่า ok ,yes แต่ในใจคงนึกว่า อีนี่เรื่องมากจริง ๆ ไม่กล้าขัดเพราะกลัวภรรยาคนงามจะงอน อะนะ มีงี้ด้วยจริง ๆ ไม่ค่อยใช้ ไม่ค่อยสั่งสามีเท่าไหร่ นาน ๆ ถี่ อุ้ยไม่ใช่นาน ๆ ทีนะคะ
หลังจากนอนงีบไปหลายชั่วโมง ตื่นมาก็หิวมาก ๆ ต้องจัดแจงทำกับข้าวกับปลา มื้่อแรกวันนี้คือ ข้าวสวย ทอดมันปลา และผัดพริกถั่ว อยากบอกว่าอร่อยจัง ตังค์อยู่ครบเพราะกินที่บ้าน อิอิ
Posted on Sat 24 Nov 2007 3:13